b:include data='blog' name='google-analytics'/>

poniedziałek, 13 lipca 2009

Heuchera 'Georgia Peach'

Oglądając zdjęcia roślin w internecie bądź w katalogach podziwiamy piękne rośliny, fotografowane w momentach gdy osiągają szczyt dekoracyjności. Fotografie się często podrasowane, kolory przesadzone, po posadzeniu ich w ogrodzie często czujemy zawód, bo to nie to co na zdjęciu. Gdy zamawiałam tę żurawkę, spodziewałam się, że nie będzie tak efektowna jak na zdjęciach, byłam pewna, że kolorki są przesadzone i na pewno na żywo tak nie będzie wyglądać...no cóż, miła niespodzianka :))) 'Georgia Peach' wygląda w tej chwili praktycznie tak jak rośliny z katalogu, kolorki liści obłędne, młode liście z intensywnymi różowo-czerwonymi żyłkami i takim samym spodem, srebrzysta blaszka z różowym odcieniem, śliczności. Moja roślinka jest na razie malutka i wszystko może się z nią zdarzyć, oby nie....bo jest przecudna.
Ech chciałoby się jeszcze nowych żurawek za 'Berry Smoothie' 'Electra' 'Lime Maramalade' mogłabym podpisać cyrograf :)





Początek września:

niedziela, 12 lipca 2009

Cephalaria gigantea

Jak nazwa wskazuje głowaczek olbrzymi, zwany również tatarskim jest okazałą byliną ogrodową. Przyznam się, że mnie urodą nie 'powalał', ale w tym roku spodobał mi się, chciałam go wyrzucić z miejsca, na którym rośnie i posadzić w jakimś zapomnianym kącie ogrodu, bo trochę przeszkadza, zasłania ścieżkę, ale jednak zostanie. Jego zalety: tworzy kępy dużych liści, dorastające do ok 1 m, nie dając się przebić chwastom, szczególnie panującemu na połowie mojego ogrodu skrzypowi, kwiaty stosunkowo małe jak na taką olbrzymią bylinę, pokazujące się na rozgałęzionych, wysokich, bo ponad dwumetrowych pędach, są miododajne, oblatywne przez owady, głównie trzmiele, a to lubię, lubię gdy przy kwiatach coś się dzieję, trzmieli się nie boję, jeszcze mi się nie zdarzyło, by zajęty zbieraniem nektaru owad mnie użądlił, no chyba, że na koniczynie, na trawniku, zdarzyło się niestety je przydepnąć :) Kwiatki mają mdły żółty kolorek, ale są dość ładne. Wada...sieje się okrutnie :)



Filipendula ulmaria 'Variegata'

Druga odmiana wiązówki błotnej. Ta z kolei ma ciemnozielone liście, z żółtą, kontrastującą plamą pośrodku blaszki. Wygląda to bardzo efektownie, szkoda, tylko, że plamki nie pokazują się na wszystkich listkach. Niektóre są niestety zielone. 'Variegata' dobrze rośnie na słonecznych stanowiskach, nie przypala się.

Filipendula ulmaria 'Aurea'

Wiązówka błotna jest w mojej okolicy dość popularną byliną porastającą rowy melioracyjne. Nie mam w ogrodzie gatunku, aczkolwiek można go posadzić, jest jako, tako ozdobny i chyba niezbyt ekspansywny, ale szkoda mi miejsca. Zamiast tego posadziłam trzy odmiany tego gatunku. Pierwszą jest żółtolistna 'Aurea'. Lubi ona wilgoć i półcień, gdyż południowe słońce przypala jej listki, właściwie czy przypali czy nie, to i tak w pewnym momencie rośliny stają się u mnie niezbyt ładne, rok w rok są atakowane przez jakieś grzybki, na liściach pojawiają się brzydkie brązowe palmy, potem całe zasychają, ciągle zapominam o profilaktycznych opryskach i mam karę :) Zamiast tego ścinam po przekwitnięciu całe rośliny, nowe, ładne listki odrastają dość szybko i kępy, mimo, że niekwitnące zdobią nadal :)

Heuchera x villosa 'Carmel'

Kolejna z kilku żurawek, których listki mają bursztynowo-, koralowo-, kremowe odcienie. Wygląda podobnie jak jej siostrzyczka 'Soutern Comfort', jest jednak od niej dużo mniejsza, ale sprawia wrażenie podobnie żywotnej i mało kapryśnej jak ww., od 'Creme Brulee' różni się w tej chwili diametralnie, jest ciągle ładna, podczas gdy czasy świetności Creme już minęły.
Nie mogę się doczekać, kiedy 'Caramel' mi się rozrośnie, chciałabym ją, tak jak zresztą większość, żurawek, posadzić w wielu innych miejscach, będzie piękną ozdobą wielu półcienistych miejsc w ogrodzie :)




P0czątek września, ciągle piękna... :)

sobota, 11 lipca 2009

Leucanthemum x superbum 'Goldrausch'

Złocienie wielkie to popularne 'babcine' byliny ogrodowe. Białokwiatowe odmiany od lat pojawiały się w ogrodzie mojej babci a potem w moim. Pojawiały się i znikały, bo to krótkowieczne rośliny, o których absolutnie nie można zapomnieć, trzeba je odmładzać do trzy lata, dbać o to by nie zostały zagłuszone przez inne byliny i chwasty. Odmiany o żółtych kwiatach zostały wyhodowane stosunkowo niedawno. Pierwszą, która u mnie zakwitła jest właśnie 'Goldrausch'. Półpełne kwiaty o postrzępionych płatkach, jasnożółtych na początku blednących do białych, daje to efekt dwukolorowości kwiatu, zewnętrzna najstarsze płatki są białe, środkowe żółte, mnie to zestawienie kojarzy się z lodami śmietankowo-cytrynowymi :)
Łodygi kwiatowe są stosunkowo niskie i silne, na razie nie wykładają mi się, udaje im się utrzymać ciężar kwiatów.



Fallopia japonica 'Tri-Color'

Uffff....opisać tę odmianę to nie taka prosta sprawa. Co prawda o samym gatunku, rdeście/rdestwocu ostrokończystym jest sporo informacji ale już o jego odmianach zdecydowanie mniej, bardzo mało, prawie wcale.
Swoją odmianę kupiłam wysyłkowo w tym roku jako Fallopia japonica 'Variegata', po przewertowaniu kilku stron w sieci doszłam do wniosku, że raczej to nie to. Wygląd najbardziej pasuje mi do odmiany 'Tri-Color' i tak ją nazwę, choć być może mylnie i błędnie, stuprocentowej pewności nie mam. Jak by nie nazawał nic nie zmieni faktu, że jest to przpiękna roślina. Liście kolorowe, zmiennie przebawione, jedne zielone z delikatnymi smugami inne kremowe z różowym rumieńcem, reszta pośrednio w kremowe smugi i plamy, co zresztą wyraźnie widać na zdjęciach.
Nie wiem do ilu cm mi dorośnie, wiosną startował bardzo wolno, ale teraz rośnie w oczach, pierwsze zdjęcie jest sprzed dwóch tygodni, drugie wczorajsze, widać, że przybywa liści w szybkim tempie, mam nadzieję, że odmiana nie będzie tak ekspansywna jak gatunek ale i nie delikatna, boję się od nią, zakupiony w tym samym miejscu i w tym samym czasie rdest sachaliński 'Variegata' przybył do mnie przemarznięty i nie wypuścił nic, kolorowe persicarie też ledwo przżyły zimę. Cóż za rok się okaże.




czwartek, 9 lipca 2009

Lamium maculatum 'Dellam' GOLDEN ANNIVERSARY

To wg mnie najatrakcyjniejsza odmiana jasnoty plamistej, a jest ich kilka. Ma kolorowe cieniowane listki, zielone z żółtym brzegiem i srebrnym paskiem po środku. 'Dellam' jest też przy okazji najkapryśniejszą z jasnot. Nie lubi ani słońca ani suszy, ale jeśli trafi się z miejscem zaczyna się świetnie rozrastać. Przy okazji zauważyłam, że listki są mniej podatne na choroby grzybowe, które lubią dopadać jasnoty, przoduje tu śliczna 'Beacon Silver', która zamiast zdobić wygląda w tej chwili dość szpetnie i tak się dzieje z nią od lat. Egzemplarz, który pokazuję rośnie w głębokim cieniu, jak widać cień nie przeszkadza liściom, są pięknie wybarwione, ale kwiatów jest mało, co mi w sumie odpowiada, przekwitjące jasnoty nie wyglądają już tak ładnie i trzeba je ścinać.



środa, 8 lipca 2009

Hosta 'Fragrant Bouquet'

Funkia, która zauroczyła mnie kolorem liści. Są przepiękne, bo jasnozielone z kremowym marginesem. Zieleń określana jako jabłkowa, z czym się bez zastanowienia zgodzę, też mi się tak skojarzyło od razu :) Kształt ich też jest ciekawy, bo listki są na brzegach lekko pofalowane. Mój egzemplarz rośnie w dość głębokim cieniu i świetnie rozjaśnia rabatę z funkiami, na kwiaty, które ponoć pięknie pachną trzeba jeszcze trochę poczekać, bo odmiana kwitnie późno.




Hosta 'Fragrant Bouquet'
Dwa lata później:

Hosta 'Fragrant Bouquet'

wtorek, 7 lipca 2009

Hemerocallis

Niestety, wątek o liliowcach nie będzie zapierającym dech w piersiach, nie dorobiłam się na razie pięknych odmian. Tych kilkanaście, które tu pokażę, pochodzi głównie z wymian sprzed kilku lat, rośliny są na ogół nienazwane. Mam nadzieję, że kupię w końcu nowe, ładniejsze, efektowniejsze odmiany o ślicznie fryzowanych płatkach lub oryginalnie cieniowanych, ciężko wybrać tyle ich jest, ale to w przyszłości, jest jeszcze taka masa roślin do zdobycia :)
























Eupatorium rugosum 'Chocolate'

Bardzo lubię tę odmianę sadźca o ozdobnych ciemno bordowych liściach, które są główną ozdobą tej byliny. Co prawda ta odmiana również bardzo ładnie kwitnie, ale dzieje się to późną jesienią. Jako, że mieszkam w jednym z najchłodniejszych latem rejonie kraju, często nie zdąża rozwinąć pąków, jesień musi być ciepła, a jak to z jesienią bywa, rzadko jest, ale to nie szkodzi. Nie jest to co prawda tak majestatyczna bylina jak spokrewnione z nią sadźce E. purpureum, E. cannabium, E. maculatum u mnie dorasta do ok 120 cm. Rośnie w słońcu, na wilgotnym stanowisku, w cieniu też nieźle sobie radzi, ale nie wybarwia się tak intensywnie. Pięknie komponuje się z bylinami o jasnych liściach, stanowi mocny kolorystyczny akcent w ogodzie, długo wygląda zdrowo i na pewno posadzę go w kilku różnych miejscach. Wolno się rozrasta, ale bardzo ładnie ukorzeniają się jego sadzonki, będę miała ich dość dużo w najbliższym czasie :)


niedziela, 28 czerwca 2009

Campanula poscharskyana 'E.H.Frost'

Trzecia odmiana dzwonka poszarskiego, którą posadziłam u siebie. Kwiaty 'E.H.Frost' są białe z bardzo delikatną niebieską nutką, wyraźniejszą gdy są jeszcze w pąkach. Liście, jak to często bywa u białokawiatowych odmian, jaśniejsze, łodyżki kwiatowe nie mają już purpurowego rumieńca, są jasnozielone.


Campanula poscharskyana 'Lisduggan Variety'

Odmiana nieco słabiej rosnąca od gatunku. Różni się od niego kolorem kwiatów, które w pąkach różowe, a po rozwinięciu bladziutkie, pastelowo różowe. Łodyżki kwiatowe są purpurowo podbarwione. Reszta jak opisany niżej gatunek.

Campanula poscharskyana

Dzwonek Poszarskiego jest jest niską byliną, której liście tworzą dość ładne zwarte kopulaste kępki. Mimo tego trzeba zarezerwować dla niego dość dużo miejsca dookoła, pędy kwiatowe tego gatunku , płożące lub wspinające się po podporach, są długie, więc w okresie kwitnienia wyrośnięta roślina ma ok 0,5 m średnicy. Starsze, wypuszczajace rozłogi zajmują jeszcze więcej. Nie zrobiłam tak, ale okolice tego dzwonka nadają się do obsadzania wiosennymi cebulowymi bylinami, wiosną nie jest łyso, a latem gołe placki ziemi zakryte są pędami i kwiatami. Poza tym jest to zupełnie bezproblemowa roślinka, odporna na suszę, rosnąca w słońcu jak i półcieniu. Nadaję się na duże skalniaki i na takich skaniakach jej uroda jest najbardziej wyeksponowana. Na malutkie go nie polecam, jest zbyt duży.




Na tym zdjęciu pędy dzwonka rosnącego u podstawy powojnika wspinają się po siatce ogrodzeniowej.

Sambucus nigra 'Gerda' BLACK BEAUTY

Doskonalsza od wcześniej opisywanej 'Guincho Purple' odmiana. Liście Gerdy są ciemne, purpurowe, pędy prawie czarne, w tej chwili zaczynają nieco zielenieć, młody liście nie są tak intensywnie wybarwione jak wiosenne, ale i tak krzew jest mocnym akcentem kolorystycznym w ogrodzie. Kwiaty troszkę inne niż u pozostałych odmian, lekko zaróżowione. W tym roku nie mogę pokazać krzewu w całej okazałości. Popełniłam mały błąd, nie zdecydowałam się na przycięcie po kwitnieniu i przycięłam krzew dość późno, bo dopiero w sierpniu. Nie zdążył wypuścić przed zimą ładnych pędów i prawie nie zawiązał pąków kwiatowych. Niewielka strata, za rok już będzie ładnie, a przycięcie było konieczne, zbyt luźny pokrój i kilka przeszkadzających, wykładających się za bardzo długopędów psuło jego pokrój. Nie wiem dlaczego ale tę odmianę upodobały sobie mszyce, pędy są nimi wręcz oblepione rok w rok, innych odmian mszyce aż tak bardzo nie atakują.


Sambucus nigra 'Pulverulenta'

Nie mogę się doczekać, kiedy mój malutki, kupiony w ubiegłym roku krzew zmężnieje i urośnie, o tak np na 1m. Moim zdaniem jest to najefektowniejsza odmiana gatunku. Liście pstre, zielone, biało przyprószone, o części z nich można też napisać, że są białe z zielonymi ciapkami i nie byłoby w tym przesady. Kontrast jest duży, więc efekt taki sam. Nie wiem jak te liście będą reagować na silne letnie słońce, na razie nie przypalają się, jak będzie latem zobaczę. Piękność :)


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...